Welkom op mijn hoekje
van het internet!
Ik ben fotograaf, gepensioneerd auteur ;), jouw personal cheerleader tijdens de fotoshoot, maker van bemoedigende lino werkjes & een dromer.
Maar vooral: Gewoon iep. Aangenaam. Ik vind het super leuk dat je hier bent en kijk er naar uit elkaar te leren kennen. Door een fotoshoot, lino werkje, of misschien lopen we elkaar wel eens tegen 't lijf? Ik ben super nieuwsgierig naar je. Zal ik beginnen? Let's go!
Alles over mij!
Een Frysk famke, geboren in Zwolle. Fotografie kwam op mijn pad toen ik een jaar of tien was, op het strand van Harlingen, en die klik heeft me sindsdien nooit meer losgelaten.
Na mijn eindstage in 2018 studeerde ik af aan mijn fotografie opleiding en verhuisde ik naar Hilversum. Vanaf toen ging het hard: Nog datzelfde jaar tekende ik mijn eerste boekencontract bij Kosmos Uitgevers. Picture Perfect kwam uit in 2019, Insta Perfect een jaar later. Ik fotografeerde vrouwelijke ondernemers en alles ging als een trein. Een hele snelle trein.
Tot die trein ineens tot stilstand kwam. Onder de oppervlakte speelde al langer een strijd met mijn mentale gezondheid en eind 2020 bereikte die een dieptepunt. Ik legde al mijn werk neer. Niet voor even, maar voor vier jaar. Wat volgde was hard werken aan mezelf, aan herstel, aan opnieuw leren wie ik was zonder alles wat ik had opgebouwd. In oktober 2024 pakte ik de draad weer op, dit keer op mijn eigen voorwaarden. Begin 2025 verruilde ik ook nog eens acht jaar Noord-Holland voor mijn Friese roots. Terug naar huis, in alle opzichten.
Dit is mijn stagiaire Liselotje
Ik bleef vrouwelijke ondernemers fotograferen, maar merkte dat mijn missie groter was geworden: Elke vrouw verdient het om gezien te worden zoals ze graag wil, ook als ze dat zelf nog niet ziet. Jezelf zien door een liefdevolle lens kan helend zijn, een boost geven aan je zelfvertrouwen, of simpelweg een moment markeren dat het verdient om vastgelegd te worden. Dat ik dát mag doen: Waar ik goed in ben, waar ik blij van word én waarmee ik iets kan betekenen voor een ander, voelt nog steeds als een feest. Fotografie is intussen niet meer het enige wat ik doe en dat is bewust. Ik werk een dag per week bij Puut, een dag per week bij Vanwini en maak tussendoor bemoedigende linosnedes (kwestie van tijd voor ik ook nog een sieradenlijn begin, grapje... of niet?).
Mijn universum wordt steeds een beetje groter, zonder dat ik mezelf erin kwijtraak. Vanuit een pure plek mogen ondernemen, mogen werken, een zinvol leven mogen opbouwen: Het voelt allesbehalve vanzelfsprekend. Ik weet als geen ander hoe diep de put kan zijn, maar ook dat het weer licht kan worden en dat er buiten de gebaande paden zoveel ruimte ligt. Ik gun jou dat net zo hard en zou het een eer vinden als ik daar een klein beetje aan mag bijdragen.
Met liefs, iep
Ik ben dol op
wandelen
kamperen
ouwe meuk ;)
